Het einde van Neon Genesis Evangelion uitgelegd

Het meesterwerk van Hideaki Anno, Neon Genesis Evangelion, is een verhaal over liefde en verlies met een nogal verwarrend einde dat sommige kijkers onverschillig zal laten.

Gainax

Door Mary Beth McAndrews Gepubliceerd 25 september 2020

einde uitgelegd is een terugkerende serie waarin we de finales, mysteries en thema’s van interessante films en shows verkennen, zowel nieuwe als oude. Deze keer kijken we naar het verwarrende einde van Neon Genesis Evangelion.


Hideaki Annoanime serie Neon Genesis Evangelion is een van de grootste geanimeerde werken aller tijden. Het heeft ook een van de meest bizarre en verwarrende eindes aller tijden. Hoewel de aantrekkingskracht van de show voortkomt uit beelden van gigantische robots die vechten tegen monsters, is het meer dan alleen spektakel, en het einde zorgt ervoor dat het publiek dat weet.

Anno wil iets diepers creëren dan alleen zinloos geweld. In plaats daarvan creëert hij complexe kennis voor de serie die de mensheid reduceert tot niets anders dan mieren en de onvermijdelijkheid van de dood door toedoen van een hogere macht laat zien. Hij behandelt onderwerpen als religie, isolement en wat het betekent om mens te zijn. Kortom, de serie is absoluut zielverpletterend.

Neon Genesis Evangelion heeft als inspiratie gediend voor toekomstige anime-series, zoals gundam serie en Gurren Lagan. Maar er is nog meer te doen neon genese evangelisatie dan de originele show. Het heeft geleid tot een franchise van films die de serie opnieuw vertellen en, belangrijker nog, het einde herschrijven.

Voor de doeleinden van dit artikel zal ik me concentreren op het oorspronkelijke einde van de serie uit 1995. Beschouwd als de meest verbijsterende, was het totaal onverwacht aangezien de laatste twee afleveringen obscure onderzoeken naar de menselijke geest worden in plaats van de verwachte epische strijd voor de mensheid. Het voelt echter bijna passend in het traject van de show en de langzame overgang naar psychoanalyse.

De serie begint in Toyko-3 na een catastrofale gebeurtenis genaamd Second Impact. Twee miljoen mensen werden gedood, poolkappen smolten en wetenschappers bevestigden het bestaan ​​van Adam en Lilith, de twee oorspronkelijke engelen die door een voorouderlijk ras werden geschapen. Adam en Lilith zijn Seeds of Life, buitenaardse wezens die respectievelijk de leiding hebben over engelen en mensen.

De eerste inslag vond miljarden jaren geleden plaats toen Lilith op aarde neerstortte. Adam was hier al, klaar om het engelenras te scheppen. Het is catastrofaal als twee levenszaden zich op dezelfde planeet bevinden, zodat er maar één kan zegevieren. Beide wezens waren uitgerust met een buitenaards wapen genaamd de Longinus Speer, en Adams speer activeerde en kalmeerde hem in wezen. Dit liet Lilith over om de aarde te bevolken en mensen te baren, of Lillin zoals ze soms worden genoemd.

Nu, na een apocalyptische gebeurtenis, staat de mensheid voor een andere ondergang: monsters die engelen worden genoemd, de kinderen van Adam. Deze engelen zijn niet de gevleugelde mannen die vaak in religieuze werken worden afgebeeld; in plaats van dit, neon genese evangelisatieDe Engelen van zijn monsterlijke figuren wiens doel het is om de aarde terug te winnen en de mensheid te vernietigen.

Om deze machtige wezens te bestrijden, creëert de mysterieuze organisatie NERV gigantische mechs, of robots genaamd Evas, die alleen tieners kunnen besturen. Shinji Ikari is een van de weinigen die zijn zenuwstelsel kan samensmelten met zijn Eva Unit-01. Door deze verbinding tussen het kind en de machine kunnen Shinji en de andere piloten het bevel voeren over de Eva’s en de strijd aangaan met buitenaardse troepen.

Maar omdat deze tieners geloven dat hun slachtoffers de mensheid helpen redden, worden ze in feite gemanipuleerd door NERV en Seele (het Duitse woord voor ziel), een andere geheime overheidsorganisatie. Soul’s leiders gebruiken kinderen om Third Impact en human resources te creëren.

Menselijke instrumentaliteit is een cruciaal concept om te begrijpen neon genese evangelisatie en zijn einde. Soul wil deze gebeurtenis tot stand brengen als de volgende stap in de menselijke evolutie, namelijk alle menselijke zielen dwingen samen te komen en een amorf wezen te creëren. Hier kunnen mensen de gaten in elkaars hart en hoofd opvullen, wat een klaarblijkelijke remedie is tegen eenzaamheid en onzekerheid. In deze vorm kunnen mensen dichter bij God komen.

Hoewel er geen duidelijke marker is voor het begin van menselijk instrumenteel, kan worden gesteld dat het begint aan het einde van aflevering 24, met afleveringen 25 en 26 die Shinji’s eigen assimilatie in de samensmelting van de mensheid en de daaropvolgende afwijzing van het proces illustreren.

Aflevering 24 culmineert in de moord op de zeventiende en laatste engel, Kaworu Nagisa, door Shinji’s handen. Kowuro, verduisterd in de handen van Shinji’s Eva, vraagt ​​de dood als laatste daad van vrijheid en stelt dat hij niet langer de mensheid wil vernietigen. hij wil in plaats daarvan dat het overleeft.

Terwijl de vernietiging van de laatste engel de mensheid lijkt te redden, zet het in plaats daarvan de geplande ondergang van Seele in gang. Er wordt niet expliciet getoond hoe of waarom, maar uit de vreemde gebeurtenissen in de volgende aflevering kan worden afgeleid dat het project van menselijke instrumentatie is begonnen.

De dood van Kaworu is dramatisch, van epische omvang, en het voelt alsof iedereen op de rand van een ramp staat. Maar Anno ondermijnt die verwachtingen met de laatste twee afleveringen, die spaarzaam geanimeerd en nogal gedempt zijn, alleen gedreven door dialoog.

Beide afleveringen veranderen volledig van toon en esthetiek, aangezien er geen mechs worden getoond en er geen dramatische onthulling is van hoe menselijke instrumenten eruit zien. In plaats daarvan kiest Anno voor een veel introspectievere kijk op de apocalyps en wat er door iemands hoofd gaat als ze uiteenvallen in een massieve vorm.

In aflevering 25 wordt Shinji afgebeeld terwijl hij in een donkere kamer zit met zijn hoofd in zijn handen. Hier reflecteert hij op wie hij is en hoe echt eenzaam hij zich voelt. Om hem heen stellen personages hem vragen over het leven en proberen ze hun eigen ervaringen en trauma te analyseren.

Deze gemengde momenten van realisatie illustreren hoe iedereen langzaam samenkomt, harten en geesten versmelten. Eindelijk kent iedereen elkaar, hun diepste angsten, hun ergste herinneringen en hun sterkste angsten. Door samen te komen, zullen ze op de een of andere manier de gaten in elkaars harten vullen. Alles wordt blootgelegd terwijl ze langzaam één worden.

Dan komt aflevering 26, waar de menselijke instrumentaliteit bijna compleet is en Shinji nog steeds probeert zijn doel te begrijpen buiten het zijn van een Eva-piloot. Hij denkt na over zijn plaats in de wereld en ondanks zijn verveling realiseert hij zich eindelijk dat hij zijn eigen persoon wil blijven. Hij weigert zich te laten opnemen in een vormloos wezen en houdt in plaats daarvan vast aan zijn menselijkheid. Shinji heeft zijn waarde ontdekt. Met zijn afwijzing van instrumentaliteit komt misschien wel het meest verwarrende moment van de show: zijn vrienden en familie staan ​​om hem heen, klappen en zeggen: “Gefeliciteerd.”

Hoewel het een anticlimax is, laat het zien dat deze serie niet gaat over het bestrijden van monsters, maar over het verzoenen van wat het betekent om te bestaan. Het leven brengt pijn, eenzaamheid en verdriet, maar het is beter dan helemaal niets te voelen. Shinji wordt gecomplimenteerd voor het herkennen van zijn eigen emoties en het zien van wat hem tot hem maakt.

Dat einde maakt fans begrijpelijk van streek. Anno’s originele einde verandert van spektakel in psychoanalyse. Gainax, de studio die heeft gemaakt Neon Genesis Evangelion, staat bekend om zijn financiële problemen, dus een gebrek aan middelen werd gedeeltelijk toegeschreven aan de vreemde en onvolledige seriefinale. Al het geld was besteed aan de stijgende actie en er was niets meer over voor de climax. Maar het waren niet alleen financiële problemen die de productie plaagden. Anno had geen idee hoe hij de serie wilde beëindigen.

Neon Genesis Evangelion werd geboren uit Anno’s vierjarige depressie, dus worstelde hij met het samenvatten van niet alleen het einde van de wereld, maar ook een schijnbaar ‘einde’ voor geestesziekte. Hij worstelde met dit einde en herschreef het meerdere keren in films als Het einde van Evangeliondie expliciet laat zien wat er gebeurt tijdens de instrumentaliteit, en Neon Genesis Evangelion: Dood & Wedergeboorte, waarin het plan van Seele verder wordt uitgelegd. Maar aangezien er geen einde komt aan waanzin, is er geen echt einde aan Anno neon genese evangelisatie.

Het originele einde van de show laat zien dat ondanks het lijden van het bestaan, het beter is dan helemaal niets te voelen. Er is geen echte remedie voor eenzaamheid of zelfhaat of een van de negatieve emoties die gepaard gaan met mens zijn.

Neon Genesis Evangelion is een show die uiteindelijk gaat over het erkennen van depressie en eenzaamheid en het besef dat zelfs het kleinste leven zin heeft. Geen hogere macht of geheime organisatie kan echt iemands lot bepalen; Het is cruciaal dat mensen in plaats daarvan vasthouden aan hun eigen ervaringen om zich bewust te blijven van wie ze zijn.

Gerelateerde onderwerpen: Anime, Einde verklaard, Hideaki Anno, Neon Genesis Evangelion

Mary Beth McAndrews gelooft in gevonden beeldmateriaal en zal je bestrijden als je anders zegt. Als ze niet sms’t, zoekt ze Mothman met haar twee katten. Volg haar op Twitter @mbmcandrews. (jij)

Leave a Comment